Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13158 K.2023/23621

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, şüpheden uzak, delil bulunmadığından beraat kararı verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2021 tarih ve 2016/132647 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; hükmün usule aykırı olarak eksik incelemeyle verildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, sanığın ses ve görüntü kaydı aldığına dair dosyaya yansıyan bilgilerin bulunduğu, Mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın hekim olarak görev yaptığı hastaneye olay günü sanığın kızıyla birlikte muayene için geldiği, taraflar arasında tartışma çıktığı, katılan doktorun hastayı dışarı çıkardığı, bu sırada kapı dışında bulunan sanığın, kızının muayene edilmemesi nedeniyle katılana hitaben "İt iti ısırmaz." şeklinde sözle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği sabit olmadığından, sanığın beraati yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık D.Y.’nin olaya ilişkin iddiayı doğrulayan anlatımı ile diğer tanık C.S.'nin anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip tartışılması, gerekçeli kararda tanığın, hangi anlatımına ve hangi gerekçe ile üstünlük tanıdığı açıklanarak ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

Karşı Oy

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanık ...’ın sözlerinin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın kızı olan ...’yu muayene için katılanın çalıştığı hastahaneye getirdiği, sıraları gelince ...’nun muayene için odaya girdiği bu sırada annesi olan sanığın muayene odasına girmek istediği ancak görevli ...’ın buna izin vermemesi üzerine tartışma yaşandığı, bunun üzerine katılanın odadan ayrılıp bir süre sonra geri geldiği,

...’nun nerdeydin seni beklemek zorundamıyım demesi üzerine katılanın muayene olmak zorunda değilsiniz diye karşılık verdiği bu tartışmayı duyan sanığın cep telefonu ile görüntü kaydı almaya başladığı orada bulunanların sanığa o zaman git şikayetçi ol demeleri üzerine sanığın da “kimi kime şikayet edeceğim it ti ısırmaz” diyerek katılana karşı hakaret suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davası sonunda yerel mahkemece sanık hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş,

katılan vekilinin temyizi üzerine daire çoğunluğunca tanık beyanları arasındaki çelişki giderilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe nedeniyle bozma kararı vermiş ise de; sanığın söz konusu sözleri sarf ettiği kabul edilse dahi, sarf edilen sözlerin deyim olduğu,

sanığın bu sözler ile katılan hakkında yapacağı şikayetin sonuçsuz kalacağına ilişkin irade açıklamasında bulunduğu ve bu nedenle de bu sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp nezaket dışı ve kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun hakaret suçuna ilişkin bozma kararına katılmıyorum.