Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13230 K.2023/23624

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; 1. Sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin dosya kapsamından sabit olduğu, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın muayene için gittiği aile sağlığı merkezinde katılanın hemşire olarak görevli olduğu, aralarında çıkan tartışmada sanığın, katılana hitaben "Sen ne iş yapıyorsun, sen ne işe yararsın, sen yaz ilaçları ben alayım." diye hakaret ettiği, sanığın aynı gün saat 16:00 sıralarında tekrar sağlık ocağına gelip, doktorun odasında bulunan katılan ile tartışma olayını konuştukları sırada oturduğu sandalyeden kalkarak "Sen kimsin." diye hakaret edip şikayetçinin üzerine yürüdüğü şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece hakaret suçu yönünden olay sırasında sanığın söylediği kabul edilen sözlerin kişinin açıkça onur,

şeref ve saygınlığını rencide edecek bir nitelik bulunmadığı, kaba söz niteliğinde olduğu, kasten yaralama suçu yönünden ise sanığın ayağa kalkarak yürümesi şeklindeki eylemde yaralama kastının bulunmadığı kabul olunarak, sanığa atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın atılı suçlardan beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR