Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13234 K.2023/22691

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminde bulunan ve bu suçtan doğrudan zarar görmedikleri anlaşılan katılan ...'ün açılan davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; sanıklar hakkında hakaret suçundan ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrasına muhalefet suçundan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteminin özetle; sanıkların ellerinde silahla farklı bir ilden evine kadar geldikleri arabanın içinde silah olduğunu söylemesine rağmen polislerin kendisine itibar etmediği, daha önceden de sanıkların kendisini tehdit ettiğinin sabit olduğu, hakaret suçundan verilen beraat kararının ve sanıklar tarafından tutulan avukatın, avukatlık ücretinin kendisinden alınmasının doğru olmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, olay günü yaşanan tartışmada kardeşlerinin eşi olan katılana hitaben "Senin ananı avradını sinkaf ederiz, senin eşini elinden alacağız, erkeksen aşağıya gel, seni öldüreceğiz." diyerek alenen sövmek suretiyle tehdit ettikleri, sanık ...'in elindeki araç baston kilidini fırlatarak katılanın evinin camına zarar verdiği, sanığın elindeki aracın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğine haiz olmadığı ancak saldırı ve savunmada kullanılmak amacıyla bulundurulduğundan bahisle 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası gereğince cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece;

sanıkların tehditli sözlerinden başka hakaret özelliği taşıyan sözlerinin sarf edilmediği ve böyle bir iddianın da dava konusu yapılmadığı ve sanık ...'in üzerine atılı 6136 Sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasına muhalefet suçunun tipiklik özelliğinin gerçekleşmediği kabul edilerek beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde Mahkemece Kanun'a aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikâyetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddeleri uyarınca şikâyetçinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde

Mahkemece vekalet ücretinin katılanın aynı zamanda sanık olarak yargılanması nedeni ile hakkında mahkûmiyet kararı verilen eylemlere yönelik olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmakla vekalet ücretine ilişkin itirazın incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmış, beraat kararlarına yönelik vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın eyleminin bütün olarak tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında; hakaret suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesi,

2. Kabule göre; beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması nedenleri ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik şikâyetçinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,