Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13358 K.2023/21233

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suça konu sözlerin hakaret niteliğinde olduğuna, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık tarafından kaleme alınan ... Gazetesinin 14.10.2014 tarihli nüshasında manşetten "İşte 17 Aralık Tapuları" başlıklı ve devam eden 8 inci sayfasında yayımlanan "İşte Tapular Cevap Ver ..." başlıklı haber içeriğinde, katılana ithafen "...'in operasyon günü 6 daire birden alması, 17 Aralık sabahı ... ile oğlu ... arasında geçtiği iddia edilen telefon görüşmelerinin ses kayıtlarını akıllara getirmişti.

Ses kaydına ...'in, babasının talimatıyla evdeki paraları sıfırlamak için ... ... Konakları'ndan 6 lüks daire alacağı yansımıştı" ifadelerine yer verilerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada katılana yönelik suç kastı olmadığı, haber bütünlüğü bozulmayacak şekilde yorum yapılmadan kamuya yansıdığı şekilde verildiği, hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir

IV. GEREKÇE

1.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR