Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13390 K.2023/21118

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; olayın savunmasında anlattığı şekilde olduğu, kendisinin bu polislere yönelik direnme eyleminin olmadığı, Mahkemece verilen mahkumiyet kararıyla mağdur olduğu, bu nedenle hakkında verilen hükmün bozulmasını talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın içinde bulunduğu ... plakalı otomobilin trafik kazası yaptığı, olay yerine gelen polis ekibi olan şikayetçilerin kaza dolayısıyla olaya müdahale edip alkol ölçümü yapmak istediklerinde sanığın, temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte polis memurlarına yönelik ölümle tehdit içeren sözler sarfettikleri ve görevli polis memurlarının üzerlerine yürüdükleri, aralarında arbede olduğu, bu şekilde sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Tarafından İleri Sürülen Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikayetçilerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile sanığın olay günü şikayetçiye yönelik cebir yoluyla direndiğine dair iddiayı doğrulayan tanık M.B.'nin aşamalardaki beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR