Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13487 K.2023/21374

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği,

1. Sorgusunun talimatla yapılmasının ardından kendisine duruşma günü bildirilmediği ve yokluğunda yargılama yapıldığı,

2. Müdafi ile temsil, ek savunma ve son söz ile bilgi, belge ve delil sunma haklarının tanınmadığı,

3. Katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarının bulunduğu, tanık A. F.'nin hakaret ve tehdit duymadığını beyan ettiği, tüm beyanlarda olayın gündüz olduğunun belirtilmesine karşın gerekçeli kararda olayın gece vakti gerçekleştiğinin kabul edildiği,

4. Katılanın annesi ile ilişkisi nedeniyle katılan ve ailesinin kendisine husumet güttükleri ve iftirada bulundukları, katılan ve ailesi ile aralarında başkaca davaların bulunduğu, kendisine iftira atacaklarını da daha önceden resmi mercilere bildirdiği,

5. Şartları oluştuğu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme, seçenek yaptırımlara çevirme ve takdiri indirim müesseselerinin uygulanmadığı,

6. Kısa karar ile gerekçeli kararın uyumlu olmadığı, sebepleriyle kararın bozulması ve beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in, katılanın annesinin eski eşi olduğu ve aralarında husumet bulunduğu, katılanın, evinin önüne geldiği sırada sanığı gördüğü ve aralarında tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında sanığın katılana ''Sana göstereceğim, hesabını keseceğim, şerefsiz pe...'' diyerek olay yerinden uzaklaştığı, bu suretle üzerine atılı tehdit ve hakaret suçlarını işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığın talimatla yapılan sorgusundan önce Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.08.2015 tarih ve 2015/731 Esas sayılı talimat evrakının sanığa okunduğu ve bu talimat evrakında esas mahkemede görülecek olan duruşmanın tarihinin belirtildiği, buna karşın sanığın duruşmalardan bağışık tutulmak istediği ve duruşmaları takip etmediği, ayrıca sanığa sorgusundan önce 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi uyarınca müdafi yardımı ve diğer haklarının hatırlatılmasına karşın sanığın müdafi talebi bulunmadığını belirttiği, lehine olan hususları ileri sürmek olanağının kendisine tanındığı ve iddianamede talep edilmeyen bir kanun maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla, sanığın bu hususlara yönelik temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

2. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında bir uyumsuzluk tespit edilmemiş ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve yakın zamana kadar yerleşim yeri adresi olması sebebiyle kendisine tebligat gelip gelmediğini kontrol etmek için olay yerine gittiğini savunması, sanık, katılan ve bilgi sahibi A. F.'nin beyanlarında davaya konu olayın gündüz 13.40 sularında gerçekleştiğinin belirtilmesi, bilgi sahibi A.

F.'nin tarafların konuştuklarını gördüğünü ancak ne konuşulduğunu duymadığını beyan etmesi ve olay hakkında görgüye dayalı bilgisi bulunan başkaca bir tanık bulunmaması karşısında. Mahkemece gece vakti olay yerine giden sanığın iyi niyetli olmadığı ve suç kastının bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği ile olayı duymadığını belirten A. F.'nin dinlenilmesine gerek olmadığına karar verilmesine karşın yine A.

F.'nin beyanlarıyla sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sübut bulduğu şeklindeki, dosya kapsamıyla ve kendi içerisinde çelişkili gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında sayılan hususlar, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" biçimindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve deliller birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili yasa maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının uygulanması gerekirken, aynı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yasal ibarelerin sanığın fiiliyle ilişkilendirilmeden tekrarlanması suretiyle ve hukuki dayanaktan yoksun soyut gerekçelerle temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR