KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/13627 E., 2023/21102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/500 E., 2016/8 K.
- Suç
- Hakaret
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteğinin, suçun oluştuğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, kendisine ait olduğunu kabul ettiği twitter hesabından katılanlara yönelik yazdığı sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu iddiası ile dava açıldığı, sanığın tweetlerin hepsinin katılanlara yönelik olmadığını, isim belirtmediğini savunduğu ve katılanlara yönelik yazdığını kabul ettiği tweetlerde ise hakaret suçunu oluşturacak söz bulunmadığı gerekçesiyle Mahkemece beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Katılanlar vekilinin temyiz isteğinin incelenmesinde; sanığın yazdığı sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığı anlaşılmakla, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/13627, K. 2023/21102, 14 Eylül 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama