Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13843 K.2023/21702

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz istemleri, mağdur ve şikâyetçinin soyut iddiası dışında yeterli delil bulunmadığı, tanık N. Ş.'nin beyanında sanığın mağdur ve şikâyetçiye vurduğunu görmediğini belirttiği, ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiği, lehe hükümlerin uygulanmadığı, kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğünde görevli olan mağdur ve şikâyetçinin Çocuk Mahkemesi'nin bakım tedbiri kararı uyarınca, temyiz dışı diğer sanık Ö. M.'nin çocuklarını Yetiştirme Yurduna götürmek amacıyla ikametine gittiklerinde burada bulunan Ö. M. ile onun nişanlısı olan sanık ...'nin mağdur ile şikâyetçiye çocukları vermek istemedikleri ve "O..., sinkaf ederim, siz bittiniz, sizinle görüşeceğiz, kıvırcık sen bittin, seni öldüreceğim, seni beynime yazdım, yaşamayacaksın, nerede olsan seni bulacağım" şeklinde sözlerle hakaret ve tehditte bulundukları, bu suretle sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Mağdur ve şikâyetçinin istikrarlı beyanlarda bulunmaları, olay tarihli tutanak içeriği ile tanık N.Ş.'nin aşamalardaki beyanlarının mağdur ve şikâyetçinin beyanlarını desteklemesi, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatı yönünden sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.