Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13892 K.2023/21386

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve Yasaya aykırı olduğu, atılı suçları işlemediği, tanığın katılanın etkisi altında kaldığı, açıklanan ve resen göz önüne alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın eşi olan katılana hitaben "sinkaf ol git bu evden, gitmezsen seni mahvederim, burayı otel mi sandın" şeklinde sözlerle hakaret ve tehdit ettiği ve sandalye ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanık savunması, katılan ve tanık beyanı ile tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarını işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılanın istikrarlı beyanda bulunması, tanık Ş. G. A. ile adli muayene raporunun katılanın beyanını doğrulaması, sanığın aşamalardaki savunması ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.