Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13964 K.2023/21422

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 51 inci maddesinin üçüncü ve altıncı fıkraları uyarınca ertelenmesi, 1 yıl süre ile denetim altına alınmasına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 51 inci maddesinin üçüncü ve altıncı fıkraları uyarınca ertelenmesi, 1 yıl süre ile denetim altına alınmasına karar verilmiştir.

3.Tebliğname'de mahkûmiyet hükümlerinin bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; kararı temyiz ettiği, tanıkların beyanlarının çelişkili olduğu, hakaret etmediği, babasının kendisine vurduğu, ablasının hakaret ettiği, bunun üzerine ''p.......'' yapacaksınız dediği, babasına vurmadığı halde darp raporu alındığı, ablasının kızının hastanede çalıştığı, raporun bu şekilde alınmış olabileceğini düşündüğüne, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde kolluğa yapılan müracaatta şikâyetçi şüpheli ...'ın şikâyetinde babası olan şikâyetçi şüpheli ile yolda karşılaştıklarını, eliyle vurmak suretiyle kendisini yaraladığı ayrıca "seni evden çıkarırım eşyalarını dışarıya atarım" dediği, şikâyetçi şüpheli K.Y.'nin alınan beyanında ise kızı ile yolda karşılaştıklarını kendisine hitaben "p....., g.... veren" şeklinde hakaret içeren sözler sarf etmesi üzerine kızına eliyle vurduğunu ancak kızının da kendisine vurduğunu beyan ederek şikâyetçi olduğu, olaya ilişkin alınan tanık beyanları ile her iki şikâyetçi şüpheli iddialarının doğrulandığı iddiasıyla açılan davada sanığın atılı hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Sanığın, hakaret suçunu aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulünün uygulanamayacağı ve adli sicil kaydının bulunduğu anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanamayacağından Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığın kısmi ikrarı, katılan beyanı, tanıkların beyanları, doktor raporu ile anlaşılacağı üzere sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un üçüncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret ve kasten yaralama suçlarında yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi, karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR