Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14064 K.2023/20897

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanık hakkında; 1. Tehdit suçundan, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, tanık beyanı ile sanığın atılı suçları işlediği sabit olmasına karşın mahkûmiyeti yerine beraatine ve ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.OLAY VE OLGULAR

Katılanın sanığın amcası olduğu, sanıkla aralarında arazi meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü sanığın katılana yönelik "Size bu arsayı bırakmam çivi çaktırmam, ağzına s... p...nk, senin için kötü olur." dediği iddiasıyla hakkında hakaret ve tehdit suçlarından açılan davada dinlenilen tanık beyanlarına göre hakaretin karşılıklı olduğu anlaşıldığından ceza verilmesine yer olmadığı, tehdit suçunda ise atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 23.03.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR