Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14254 K.2023/21752

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Tebliğnamede temyiz talebinin süresi içesinde yapılmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiğine ve hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların çoçuklarının aynı okulda öğrenci olup aralarında anlaşmazlık bulunduğu, bu anlaşmazlık nedeniyle sanığın katılana “Sen ne biçim kadınsın, senin ne mal olduğun belli” şeklindeki sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla, hakaret suçundan kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin 30.12.2015 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, Tebliğnamenin ret yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir. 1. Sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde görüldüğünden katılan vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR