Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14336 K.2023/20807

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Tebliğnamede, kurulan mahkûmiyet hükmünün savunma hakkının kısıtlanması yönüyle bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yokluğunda verilen kararı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdurun Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda kantin görevlisi olarak görev yaptığı ve sanığın bulunduğu F-1 koğuşuna kantinden sipariş edilen rendeyi getirdiği sırada sanığın gelen rende ile ilgili mağdura çıkıştığı ve rendenin değiştirilmesini istediği, ancak mağdurun kabul etmemesi üzerine sanığın "şerefsizler hep işinize geldiği gibi yapıyorsunuz bizim için varsınız" dediği, böylece üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, 11.02.2016 tarihli oturumda, duruşmalara katılmak istemediğini beyan ettiği, mahkemece sanığın duruşmadan bağışık tutulmasına karar verilmesi nedeniyle Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir. Tüm dosya kapsamı, sanık savunması, mağdur beyanı, tanıklar O.S., Ş.S., beyanları ve 01.06.2015 tarihli tutanak karşısında sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR