Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14390 K.2023/22872

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci maddeleri ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca dört ay süre ile bulunduğu köy ya da mahallesindeki kırahathaneler ile ... ilçesinde bulunan alkollü yerlere girmekten yasaklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, en üst hadden ceza verildiği ile lehe hükümlerin hakkında uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kadastro Mahkemesinin keşfi sırasında sanığın, orada bulunan köylülere yönelik söylediği "Bunların hepsi gavur." biçimindeki sözü nedeniyle hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, keşif mahallinde bulunan köy halkına yönelik sarf ettiği kaba hitap tarzı niteliğindeki sözünün, muhataplarının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de,

Kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” seçenek yaptırımına çevrilebilmesi için hükmedilen seçenek yaptırımın, işlenen suçla bağlantılı olması, ayrıca suç işlemeye yönelten sosyal, psikolojik veya çevresel etkenlerle sanık arasındaki bağı ortadan kaldırarak, sanığın yeniden suç işlemesini önlemeye yönelik olması gerektiği gözetilmeden, hapis cezasının gerçekleştirilen eylemle herhangi bir bağlantısı bulunmayan "dört ay süre ile bulunduğu köy ya da mahallesinde bulunan kırahathaneler ile ... ilçesinde bulunan alkollü yerlere girmekten yasaklanması" biçimindeki seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR