Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14434 K.2023/23432

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; tanık İ.E.'nin beyanı ve TİB kayıtları ile iddianın doğrulandığına, sanığa iftira atmasını gerektiren bir durum olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Avukat olan katılanı annesini borcu nedeniyle arayan sanığın "Sen beni dinlemek zorundasın, sen avukat mısın, nasıl avukatsın, bizi dinlemeye mecbursun. ...'tan oraya geliyorum, bunun hesabını soracağım, sana göstereceğim" diyerek hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada, her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan beyanları, tanık İ.E.'nin anlatımları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçlardan sanığın cezalandırılmasına yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR