Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14446 K.2023/22043

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (1237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; haksız tahrike ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, eski eşi olan katılana "K.., şimdi koş verdiğin polislere sabaha kadar s... beni öğret oğluna, sonra ananı a... kurutmaya çalıştığı ağaca a... senin yattıkların bir bir dökülecek seni pavyona sattığı ortaya çıkacak, geçen cuma kimin altına yattın, 50 TL'ye ...lerde veriyormuşun artık annen gibi tüpçülere bakkala ver kuaforlerede sat kendini şerefini namusunu kaybetmişin, koş avukatın altına yat bedava davaya baksın." şeklinde birden fazla mesaj göndererek hakaret suçunu işlediği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

1. Sanık ikrar içeren savunmada bulunmuştur.

2. Mağdur benzer anlatımlarda bulunmuştur.

3. Suça konu mesajlara dair telefon ekran görüntüsü , sanığa ait adli sicil kaydı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan beyanı, mesaj içerikleri ve tüm dosya kapsamından, katılandan sadır olan haksız bir fiilin dosyada tespit edilemediği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın suça konu hakaret eylemlerini, hangi tarih ve zaman aralıklarında gerçekleştirdiği denetime olanak verecek şekilde gerekçede belirtilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2. Sanığın adli sicil kaydındaki suçların 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit ve hakaret suçları olması, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, sözü edilen suçlardan verilen tekerrüre esas alınan ilam ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasının ertenlemesi hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 ncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 nci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 nci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 nci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa’nın 38 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR