Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14577 K.2023/23892

Sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit, sanık ... hakkında ise kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan suç duyurusunda bulunulmasına dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; sanıkların atılı suçları işledikleri, beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanıklar ... ve ...'in katılana yönelik hakaret ve tehdit eylemlerinde bulunduğu, sanık ...'ın ise katılanın huzur ve sükununu bozduğu iddia olunmuş, Yerel Mahkemece yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulmasına dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde bulunmadığı ve kararın temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

1. Sanıkların yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 123 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 02.06.2015 tarihli sorguları olduğu ve 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,