Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14779 K.2023/22282

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın, temyiz isteği; suça konu yapıyı yapmanın suç olduğunu bilmediğini, kendi hissesinin bulunduğu yere yaptığını, kamuya ait bir yere yapmadığını, atılı suçu işlemediğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, belediye sınırları içinde bulunan 474 ada 34 nolu parseldeki taşınmaz üzerine ruhsatsız odunluk yaptığının tespit edildiği, eylemin sanığın savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişinin eyleminin suç sayılması, 3194 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinde Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarıyan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır. şeklindeki düzenlemesi karşısında, suça konu yapının, anılan Madde kapsamında bina vasfında olup olmadığına dair bilirkişiden ek rapor alınması ve sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

2. Suç tarihinin 2013 yılı mayıs- haziran ayı olmasına karşın gerekçeli karar başlığına 2013 yılı yazılması,

3. Birinci bozma sebebi yönünden yapılacak değerlendirme sonucunda imar kirliliğine neden olunduğunun anlaşılması halinde, hükümden sonra 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR