Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14865 K.2023/23027

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçlamaları kabul etmediğine, usûl ve yasaya aykırı olan bu ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 112 acil serviste acil tıp teknisyeni olarak görev yapan mağdurların olay günü gelen acil vaka ihbarı üzerine olay yerine gittikleri, burada sanığın bulunduğunu görmeleri üzerine, sanığın yanına gittikleri ve sanığın düştüğünü söylemesi üzerine, hastaneye götürmek istediklerinde sanığın ambulansa binmek istemeyerek mağdurlara yönelik "Çakalsınız." dedikten sonra mağdur B.K.'ya yönelik "Ş...z, p.... k." diye hakaret edip, mağdur B.K.'nın eline vurmak suretiyle gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada, mağdurların aşamalardaki beyanları ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair 04.10.2015 tarihli adli muayene raporuna göre sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı hakaret suçunu tevil yollu ikrar etmiş, kasten yaralama suçunu kabul etmemiştir.

3. Mağdurlar aşamalarda uyumlu ve istikrarlı beyanda bulunmuştur.

4. Mağdur B.K. hakkında alınan 04.10.2015 tarihli basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikteki adli muayane raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurların aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanlarına, sanığın kısmi ikrarına ve mağdur B.K. hakkında alınan 04.10.2015 tarihli adli muayene raporuna göre sanığın atılı suçları işlediği ve tekerrüre esas engel mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR