Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14968 K.2023/24698

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçların unsurlarının oluştuğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın resmi nikahlı evli oldukları, ancak ayrı yaşadıkları, bu süre zarfında sanığın ... isimli şahısla birlikte olduğu, sonrasında katılan ile sanığın ve ... isimli şahısla birlikte aynı evde yaşamaya karar verdikleri, 27.03.2015 günü akşam saatlerinde sofrayı kaldırılması sırasında sanığın katılana "Köpek sofrayı topla. " dediğini, 28.03.2015 günü akşam saatlerinde önceki konulardan dolayı yine tartıştıklarını, sanığın katılana " o..." dediği ve sanığın eşi olan katılana karşı değişik tarihlerde yaraladığı iddialarıyla ilgili açılan davada Yerel Mahkemece sanığın hakaret suçunu ve 27.03.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğine dair soyut iddiadan başka delil olmadığından her iki suçtan da beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 09.10.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR