Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1500 K.2022/19334

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında, 26/08/2013 tarihli mesajlar nedeniyle TCK'nın 125/1. maddesi kapsamındaki takibi şikayete bağlı olan hakaret suçundan hüküm kurulmuş olup, bu suçun aynı Kanunun 73/1. maddesi uyarınca 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu, sanığın eyleminin katılana karşı 26/08/2013 tarihinde gerçekleştiği, katılanın ise sanık hakkında 11/12/2014 tarihinde şikayetçi olduğu, bu şekilde şikayet hakkının 6 aylık kanuni süresi içinde kullanılmadığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 73/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2)Tehdit suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin “TCK’nın 106/1-1.cümle” yerine aynı Kanunun “106/1.” maddesi olarak eksik gösterilmesi,

3)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27/08/2013" yerine "2014" olarak gösterilmesi,

4)TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla kez işlenmesi gerekli olup; tutanak altına alınan mesaj içeriklerinden; sanığın katılana yönelik tehdit içeren mesajlarının 31/07/2013 ve 25/08/2013 tarihli mesajlar olduğu; hakaret içeren mesajların ise 26/08/2013 tarihli mesajlardan ibaret olduğunun anlaşılması karşısında;

a)Tehdit suçunu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdura karşı birden fazla kez işleyen sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

b)Hakaret suçu yönünden sanığın araya belli bir zaman aralığı girmeksizin aynı eylemin devamı niteliğinde gönderdiği mesaj içerikleri nedeniyle hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

5)Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas ilam bulunmaması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

6)02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış, yine sanığa isnat edilen TCK'nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda ise;

7)17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,