Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15240 K.2023/22798

Sanık hakkında mühür bozma suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü, 62 nci maddeleri ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, imar kirliliğine neden olma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; suçlamaları kabul etmediğine, davaya konu yerin prefabrik olduğuna, üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde aynı suçtan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanık C.K. ve sanığın, taşınmaz üzerinde yapılan kontroller neticesinde ruhsatsız üç katlı inşaat yaptıkları gerekçesiyle söz sonusu inşaatın mühürlendiği, ancak mühürleme işleminden sonra sanıkların söz konusu inşaatın yapımına devam ettikleri iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mühür Bozma Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik

1. 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinde de bina kavramı "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

Sanığın aşamalardaki beyanların ve temyiz dilekçesinde suça konu yapının prefabrik olduğunu ileri sürdüğünün anlaşılması karşısında, yapılan tadilatın bina vasfında olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre delillerin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de;

a. Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasına göre, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hakiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtar edilmemesi,

b. 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mühür Bozma Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye ugun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,