Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15295 K.2023/24372

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin özetle; yapı tatil tutanağında imara aykırılık olduğunun tespit edilmesi ve dava konusu yapıların mevcut kullanım alanlarını genişleterek yeni kullanım alanları oluşturulmasına rağmen sanık hakkında hatalı gerekçe ile beraat kararı verildiği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece yapılan yargılama, olay tutanağı, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek dava konusu yapıların brüt inşaat alanında artış ya da eksilme yaratmadığı, mimari ve statik açıdan sakıncasının olmadığı, somut olayda atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın beraatine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR