Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15304 K.2023/22797

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğundan bahisle ihbar yapılması sonrasında açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; görevlilere yönelik direnme ya da hakaret suçunu içeren bir eylemi olmadığına, üzerine atılı suçları işlemediğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Trafik polis memuru olan şikâyetçilerin trafik kontrolü yaptıkları sırada sanık tarafından kullanılan aracı durdurup, alkol kontrolü yapmak istedikleri, sanığın yapılan tespitte alkollü çıkması üzerine idari yaptırım kararı uygulamak için gerekli belgeleri istedikleri, sanığın belgeleri getirmek için eve gitmek istediği ancak şikâyetçilerin buna izin vermedikleri, bunun üzerine sanığın telefonla birilerini aramaya çalıştığı ve şikâyetçilere hitaben "Benim arkam kalın sizinle görüşeceğim." diyerek şikâyetçileri tehdit ettiği iddia edilmiş olup, yargılama sonucu verilen incelemeye konu kararda Mahkemece eylemlere dair herhangi bir kabul veya gerekçe ortaya konulmamıştır.

IV. GEREKÇE

Temyiz kanun yoluna tabi olup, kesinleşmesi halinde infaza verilecek ilamın açıklanan yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 223 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR