Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15528 K.2023/22861

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz isteğinin; karara dayanak olan tanıkların sanığın kızları olduğu, tanık V.T.'nin beyanlarının çelişkili olduğu, dinlenilmesini istedikleri tanıkların dinlenilmediği gibi bu hususun kararda gerekçelendirilmediği, iddiayı kanıtlama hakkının engellendiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Site sakinleri olan şikâyetçi ile şüphelinin elektrik bağlatılması meselesi yüzünden sitenin bahçesinde birbirleriyle tartışmaya başladıkları, çıkan tartışmada şüphelinin şikâyetçiye hitaben "O....... çocuğusunuz, hapislerde süründüreceğim." dediği iddiasıyla açılan davada sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verildiği,Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 03.03.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR