KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/1555 E., 2023/16593 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
471 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Mağdur ...'ın 29.12.2015 tarihli duruşmada sanık ...'dan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı, sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteğinin, sanıkların suçu işlediklerine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'ın diğer sanık ...'dan küçükbaş hayvanının katılan tarafından çalındığını öğrenmesi üzerine katılanı kahvehanenin önünde görüp hayvanını çalıp çalmadığını sorduğu, katılanın kendisinin çalmadığını söylediği, kovuşturma aşamasında sanık ...'dan şikâyetçi olmadığını, sanık ...'dan şikâyetçi olduğunu beyan ettiği, Mahkemece, sanık ... hakkında düşme, sanık ...'ın ise suç kastıyla hareket ettiği sabit olmadığından beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik
Mağdur ...'ın 29.12.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik
1.Katılanın temyiz isteğinin incelenmesinde; sanık ...'ın hakaret suçunu işleme kastının bulunmadığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
A. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin, kararına yönelik mağdurun temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/1555, K. 2023/16593, 28 Mart 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama