Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15770 K.2023/23506

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana yönelik sarf ettiği "....geri zekalı, mal, öküz..." biçimindeki sözleriyle hakaret suçundan açılan davada Mahkeme, aynı eylem nedeniyle açılmış bir davanın bulunduğu gerekçesiyle davanın reddi kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aynı eyleminden dolayı 06.03.2015 tarihli iddianame ile Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davada 16.12.2015 tarih ve 2015/217 Esas, 2015/898 Karar sayılı karar ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 26.01.2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında davanın reddi kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR