Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15790 K.2023/22339

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Tebliğname'de hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi eksik incelemeye dayalı verilen kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ... ilçesi, ... sayılı ada ve parselde bulunan taşınmazın üzerindeki yapının zemin ve birinci katlarına eklentiler yaparak imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Yerel mahkemece söz konusu aykırılıkların sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olmaması ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Aşağıda belirtilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamede'ki onama düşüncesine iştirak olunmamıştır. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.05.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR