Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15997 K.2023/22217

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, hakaretin karşılıklı olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verildiği ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, aralarında boşanma davası görülmekte olan katılana yönelik hakaret içerikli mesaj attığı iddiası ile açılan davada Ankara Batı 2. Aile Mahkemesinin 10.07.2015 tarihli 2014/643 Esas sayılı dosyasında koruma kararı alınması ve ekinde bulunan mesaj içeriklerinden hakaretin katılanın haksız fiiline tepki olarak işlendiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılanın anlatımı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken uygulama maddesinin yazılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR