Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16041 K.2023/23717

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı. O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... ve sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik temyiz isteminin yargılama gideri ile sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... ve sanık ... hakkında birbirlerine yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı, sanık ... ve sanık ... hakkında birbirlerine yönelik hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin;

1. Sanık ... ve sanık ... hakkında birbirlerine yönelik hakaret eylemleri yönünden tarafların soruşturma ve kovuşturma aşamalarında istikrarlı bir şekilde beyanlarda bulundukları, sanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde; sanık ... ile karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettiklerini kabul ettiği ve mahkeme aşamasında bu beyanını doğruladığı, tanık G.A.'nın soruşturma aşamasında sanıkların birbirlerine hakaret ettiklerini beyan ettiği, mahkeme aşamasında ise dinlenilmediği, tanığın kovuşturma aşamasında dinlenilmesi veya soruşturma aşamasındaki beyanına itibar edilmeme sebebinin tartışıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken beraat kararı verilmesi,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında ise 5271 sayılı Kanun'un 223/4-c maddelerine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine karşın aynı Yasanın 328/1 inci maddesi uyarınca sanıkların sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi nedeni ile hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü tarlaya gitmek için arabasıyla yola çıkan sanık ...'ın sanık ...'nın yolun ortasında traktörü ile durarak tanık G.A. ile sohbet ettiklerini görmesi üzerine arabasının kornasına bastığı, bunun üzerine sanık ...'nın sanık ...'a "Senin ananı avradını s...kerim, inersem seni burada gebertirim." diyerek hakaret ve tehdit etiği, sanık ...'ın da sanık ...'ya "Şerefsiz p...venk, sen görmüyor musun ben geldim, a... koyduğumun oğlu" diyerek hakaret ettiği, olay yerine gelen sanık ...'ın oğlu sanık ...'ın elindeki sopa ile sanık ...'nın üzerine yürüyerek "Pezevenk, şerefsiz seni ayağımın altına alır ezerim,

sen kimsin" diyerek hakaret ve silahtan sayılan sopa ile tehdit ettiği, tanık G.A.'nın araya girmesi ile olayların yatıştığı ve sanık ...'ın yürümeye başladığı, yaklaşık yüz metre ileride traktörü ile bekleyen sanık ...'nın sanık ...'a "Sen orada erkeklik yapıyordun şimdi baban yanında değil şimdi gel, p.ç, o... çocuğu" diyerek hakaret ettiğinden bahisle talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanıklar ... ve ...'ın birbirlerine karşı hakaret eylemleri nedeni ile ceza verilmesine yer olmadığına;

sanık ... ve sanık ...'ın birbirlerine yönelik hakaret suçu yönünden ise tarafların soyut iddiaları dışında delilin bulunmadığından bahisle beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararlarına Yönelik O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin Yargılama Gideri ile Sınırlı Olduğu Belirlenerek Yapılan İncelemede

Hakaretin karşılıklı olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi durumunda, aynı Kanun'un 328 inci maddesi uyarınca sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İncelemesinde

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın soruşturma aşamasında sanık ... ile birbirlerine hakaret ettiklerini beyan etmesi, mahkeme aşamasında savunmasını tekrarlaması, kovuşturma aşamasında ulaşılamadığı için dinlenilemeyen ancak soruşturma aşamasındaki beyanı okunan tanık G.A.'nın soruşturma anlatımında sanıkların karşılıklı olarak hakaret ettiklerini doğrulaması karşısında; tanık beyanlarına neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan, "olay yerinde bulunan Gökhan'ın tarafları ayırdığı ve herhangi bir hakaret ya da tehdit içerikli söz duymadığı beyanı sonrası.." şeklindeki dosya kapsamı ile uygun olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği ilgili hüküm fıkrasına "Yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,