Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16170 K.2023/22955

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; üzerine atılı suçu işlemediğine, şikayet edeceğini belirtmesi üzerine cezadan kurtulmak için şikayetçinin tutanak tuttuğuna, tanık ifadesiyle tutanağın aksine hakaret suçundan beraat ettiğine, direnme suçundan ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına, aksi durumda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hastanenin acil bölümüne gelen ve uyarılması üzerine yakınını görmek için cerrahi servisine doğru koşan alkollü sanığın, polis memuru şikâyetçinin elini ittirerek yakasından tuttuğu ve “Üzerinde elbise varken erkekleşiyorsun, bu işin dışarısı da var.” diyerek görevi yaptırmamak için direndiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı hareket edilmesi ve 28.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi dışında sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasından “Ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının çıkartılmasına ve hükmün yedinci fıkrasına "5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi ve 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası" ibaresinin ve takdiren ibaresinden sonra gelmek üzere "150 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,