Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16203 K.2023/24056

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında hakaret ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, sanıkların eylemlerinin subüta erdiğine, kurulan beraat kararlarının bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların kendilerine ait iş yerinde çalışan S.. isimli çocuğun dükkan komşuları olan katılanın iş yerine gittiğinde katılanın cinsel saldırısına uğradığı iddiasıyla bu durumu konuşmak için katılanın iş yerine giden sanıkların burada katılana yönelik hakarette bulundukları, ayrıca sanık ...'ın katılana yönelik kasten yaralamaya teşebbüste bulunduğu iddia olunmuş, Mahkemece katılan beyanından başka sanıkların cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı deliller bulunmadığından beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanıkların savunmaları, katılan anlatımları, tanık M. B'nin beyanı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Yönlerden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR