Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16307 K.2021/23113

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) ...

1.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, 2010/570 E.-2012/67 K. sayılı karar içeriğinde 07/12/2011 tarihli Başbakanlık küçükleri muzır neşriyattan koruma kurulu raporundan bahsedildiği görülmüş ise de gerekçeli karara aktarılan rapor içeriğinin yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, anılan dava dosyasının aslının ya da onaylı suretinin dosya içerisine alınması, sanıktan ele geçirilen ve müstehcen olduğu değerlendirilen görüntülerin tamamı hakkında detaylı bilirkişi raporu aldırılarak, bu görüntülerde çocukların kullanılıp kullanılmadığı, içeriklerinde şiddet kullanılarak,

hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlar içeren bir ilişki türü olup olmadığı saptanıp, rapordaki belirlemeye göre sanık hakkında TCK'nın 226. maddesi fıkralarından hangisinin uygulanacağı tartışılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik kovuşturma sonucunda TCK'nın 226/3. maddesinden hüküm kurulması,

2) Sanığın eylemini birden fazla kez gerçekleştirdiği sabit görülerek sanığa verilen cezanın TCK’nın 43.maddesi uyarınca arttırılmasına karar verilmiş ise de, failde birden fazla kez depolama veya bulundurma iradesinin bulunup bulunmadığı kastının ortaya çıkarılması açısından, görüntüler temin edildikten sonra, bunların hangi tarihlerde yüklendiği, ne kadar süre tutulduğu konusunda detaylı bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre TCK’nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle sanığın cezasında arttırım uygulanması,

3) Sanıktan ele geçirilen müstehcen içerikli materyallerde, çocukların kullanılmasının yanı sıra şiddet içerikli, doğal olmayan yollardan ve hayvanlarla cinsel ilişkiye girildiğinin de tespit edilmesi ve sanığın eyleminin TCK’nın 44. maddesindeki fikri içtima kuralları gereğince en ağır cezayı öngören aynı Kanunun 226/3. maddesindeki suçu oluşturması karşısında, sanık hakkında ayrıca TCK’nın 226/4. maddesinden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararındaki cezanın mahsubuna karar verilerek yeniden hüküm kurulması zorunluluğu,

4) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olduğunun gösetilmemesi,