Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16371 K.2023/22309

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... (...) hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından, sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; katılanın aşamalarda olayı açıkça ve samimi olarak anlattığı, görgü tanığının da bulunduğu ancak mahkemece gerektiği gibi değerlendirme yapılmadığı, olayın fotoğraflarının da dosyaya sunulduğu ve tanık beyanının cezalandırılmaya yeterli nitelikte olduğu bu nedenlerle hükmün bozulması talebini içerdiği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanıkların aynı köylü oldukları ve aralarında önceye dayalı husumetin bulunduğu, suç tarihinde katılan ile sanık ... arasında çıkan tartışma sonrasında diğer sanıkların (hakkında ayrı soruşturma yürütülen suça sürüklenen çocuk B.D. ile) olay yerine geldikleri, sanıkların katılana saldırarak ayrı ayrı vurdukları ve "Şerefsiz." şeklinde söz söyleyerek hakaret ettiklerinden bahisle cezalandırılmaları talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece;

sanıkların savunmaları, katılan anlatımı ve tanık İ.B.'nin beyanı ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik yaralama suçundan açılan kamu davasında ... ile katılan arasında doğrudan bir husumetin bulunmaması, sanık ...'nın tüm aşamalarda tartışmaya müdahil olmadığını beyan etmesi, ...'nın olaya müdahil olduğuna yönelik katılanın eşi tanık İ.B.'nin beyanı dışında başkaca bir delil bulunmaması,

bu tanık beyanının da tek başına mahkumiyet hükmü kurmak için yeterli olmadığı kanaatiyle beraatine, sanıklar hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında ise sanıkların suçlamayı kabul etmeyen beyanları karşısında hakaret suçunun işlendiğine dair yeterli ve kesin delil bulunmadığı kabul edilerek sanıkların beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların beraatine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR