Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16478 K.2023/23511

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62, 53 ile 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç işleme kastı olmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve kızına karşı suç işleyen kişinin yargılandığı davanın bekletici mesele yapılması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, arkadaşı ile alkol aldıktan sonra onu evine getirmesi, alkolün etkisiyle sızmasından sonra evine getirdiği M. E.'nin, 16 yaşındaki kızına karşı cinsel istismarda bulunup onu öldürmeye teşebbüs etmesi nedeniyle aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğünü ihlal eden sanık hakkında atılı suçtan açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

Sanık savunması, sanığın kızının beyanı, kızına yönelik eylemde bulunan M.

E. hakkında cinsel istismar ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinde davanın açılmış olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık hakkındaki hükmün seçenek yaptırımlara çevrilmeme, ertelenmeme ve açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme nedenlerinin gerekçede gösterilmiş olması ve bu gerekçelerin yerinde görülmesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmış olması,

kızına yönelik suçları işleyen kişinin davasının bu dosya açısından bekletici mesele yapılmasını gerektirir bir durumun söz konusu olmaması karşısında yerinde görülmeyen sanığın temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir.

B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR