Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16541 K.2023/23111

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tebliğname'de, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararı ile de ilgili olarak görüş belirtilmiş ise de, katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında verilen karara yönelik olduğu anlaşılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkındaki kararın bozularak mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, doktor olan katılana yönelik sarf ettiği "Sen çok yükseldin, alçal biraz." biçimindeki sözleri ve devamında kapıyı çarpması biçimindeki eyleminden dolayı hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, kapıyı çarpma eyleminin sanık tarafından gerçekleştirilememesi, iddiaya konu sözlerin de hakaret suçunu oluşturmaması gerekçesiyle beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı ile tüm dosya kapsamına göre kapıyı sertçe çarpma biçimindeki eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğinin anlaşılması, iddiaya konu edilen sözlerin de hakaret suçunu oluşturmaması karşısında, beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR