Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16589 K.2023/25025

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, eylemin karşılıklı gerçekleştirildiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, katılanın hakaret etmemesi nedeniyle usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana gönderdiği "...üç kağıtçı, pislik..." biçimindeki mesajı ile katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, "Alacağımı isteyince katılan bana hakaret edip telefonu kapattı, ben de buna sinirlenerek suça konu mesajı gönderdim" biçimindeki savunması, sanığın hakaret içeren sözlerinden önce katılana yönelik "...sen kime küfür ediyorsun..." biçiminde ibare kullandığının mesaj içeriğinden anlaşılması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde karşılıklı hakaret nedeniyle verilen ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR