Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16621 K.2023/25026

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, resen tespit edilecek nedenler de dikkate alınarak sanıklar hakkındaki kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Çevreyi rahatsız eden kişiler hakkında sanık ... tarafından yapılan ihbar üzerine olay yerine gelen polis memurlarına sanık ...'ın sarfettiği sinkaflı sözlerden, sanık ...'ın ise "Gavatlar" biçimindeki sözünden dolayı hakaret suçundan açılan davada Mahkeme, cezalandırmayı gerektirir her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların suçlamayı inkar etmeleri, dinlenen tanıkların hakaret iddiasını doğrulamamaları, görüntü kaydının sessiz olması, sanık ...'ın mahkemedeki savunmasında, suçlamayı kabul eden soruşturma aşamasındaki ifadesinden dönerek suçlamayı inkar etmesi, 5271 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, hakim veya mahkeme karşısında doğrulanmayan kolluktaki müdafi olmadan alınan sanık savunmasının hükme esas alınmasının mümkün olmaması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, hakaret suçunun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delilin bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR