Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16694 K.2023/23698

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; katılan beyanlarına göre karar verildiğine, katılanların görevlerine uygun davranmadıklarına, lehe delillerin araştırılmadığına ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yüksek sesle müzik çalındığını duyan katılan polis memurlarının, sanığa açık alanda alkol almanın yasak olduğunu söyledikleri, alkol aldığını kabul etmeyen sanığın katılanlara hakaret ettiği, açık alanda alkol kullanımı nedeniyle işlem yapılmak üzere karakola götürülmek istenildiğinde de “Ne gelicem polis merkezine, adam mı öldürdüm PKK mıyım doğuda kimseye bir şey yapamıyorsunuz, burada mı artistlik yapıyorsunuz.” dediği ve katılanları iteklediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden; olay tutanağı, katılanların soruşturma aşamasında alınan beyanları ve iddianamede sanığın görevli polisleri iteklediğinden bahsedilmeyip, polislerin kavgaya müdahale etmelerini fırsat bilerek olay yerinden uzaklaştığına yer verilmesi, başkalarının huzur ve sükununu bozmayacak şekilde açık alanda alkol tüketmenin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'na göre kabahat sayılmaması,

adli kolluk Cumhuriyet savcısı görüşme tutanağında sanığın gözaltına alınmasına dair talimat bulunmaması ve tutanak altında Cumhuriyet savcısının imzasının bulunmaması dikkate alındığında, Mahkemenin "Kendisini gözaltına almaya çalışan polis memurlarını itip kakmak suretiyle direndiği" şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Hakaret suçu yönünden; başkalarının huzur ve sükununu bozmayacak şekilde açık alanda alkol tüketmenin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'na göre kabahat sayılmaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi de değerlendirilip sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kabule göre de;

28.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 81 nci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR