Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16749 K.2021/25059

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yargılama esnasında ...’da ikamet ettiği tespit edilen sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın dosyada bilinen son adresi yerine babasının ikamet ettiği adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğinin usülsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/03/2012 tarih ve 2009/276 esas, 2012/161 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın yokluğunda verildiği, bu kararın yargılama esnasında ...’da ikamet ettiği tespit edilen sanığa gerekçeli kararın bilinen son adresi yerine babasının ikamet adresinde sanığın çarşıya gittiği belirtilerek babasına tebliğ edildiği anlaşılmakla, tebliğ tarihinde sanığın babasının ikamet adresinde bulunup bulunmadığı,

birlikte ikamet edip etmediği araştırılıp sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşip kesinleşmediğinin ve denetim süresinin başlayıp başlamadığının hiç bir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle ve savunma hakkını kısıtlayacak biçimde yine babasına ait adrese yazılan talimat ile savunması alınmadan yargılamaya devam edilerek açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Temyiz Kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,