Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16751 K.2023/24102

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarına rağmen hakkında mahkûmiyet kararı verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aynı apartmanda komşu olan taraflar arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın katılana “O...” diyerek, katılanın da sanığa “Çırpıcı” diyerek hakaret ettikleri iddia edilmiş, Yerel Mahkemece hakaretin karşılıklı olarak işlendiği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, aşamalardaki taraf beyanları ve tanık anlatımları dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR