Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16789 K.2023/24018

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyizin kapsamında sanık ... hakkında tehdit ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kamera kayıtları ve tanık beyanlarına göre sanığın katılana hakaret ettiği hususunda şüphe olmadığına, kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Katılanın ... Eğitim ve Danışmanlık Hizmetleri isimli işyerinin bulunduğu, suç tarihinde işyerinin anahtarlarını kayıp olduğunu fark ettiği ve aynı gün anahtarların işyerinin kapısına bırakıldığını görmesi üzerine işhanının güvenlik kamera kayıtlarını incelediği, kayıtlarda temyiz dışı sanık ...'in anahtarı bıraktığını görüp, sanığın yanına giderek "Anahtarı nerden buldunuz." diye sorması üzerine çıkan tartışmada, kardeşi olan sanığın da yanlarına gelip katılana hitaben "Psikopat kadın ..." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.10.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR