Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16819 K.2023/24507

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.740,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 10 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; olay tarihinde çıkan aile kavgasında olayı yatıştırması için çağırdıkları polisin olayı yatıştırmak yerine sorgusuz sualsiz hareket edip ayaklarının altına silah sıktıklarına, kesinlikle direnmediğine, olaya karışmadığına, hamile olduğuna, çocuğunu kaybetme korkusuyla olay yerinden uzaklaştığına, olaya nasıl dahil edildiğini anlamadığına, polislerin biber gazı sıkıp boş kovanları yerden toplayıp delilleri yok ettiğine, karakolda kendilerinden şikâyetçi olmamaları için kendilerini kandırdıklarına ama kendilerinin şikayetçi olduğuna,

geçmişi ile yargılanmasının ve haksız duruma düşürülerek cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, yapılan eksik soruşturma dikkate alınarak beraatine karar verilmesi aksi halde lehine olan kanunların uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kavga ihbarı üzerine olay yerine giden polis memurlarına sanık ... ve temyiz dışı sanıkların beden gücü kullanarak direndikleri, polis merkezine götürülmelerine engel oldukları, polislerin işlem yapmasını engellemek için güç kullandıkları, polis memurlarının alınan doktor raporlarına göre basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandıkları Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunması, şikâyetçi, katılan ve tanıklar A.M.B., M.D., S.Ü., Ö.D.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. Olay tutanağı, şikâyetçi ve katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak "Basit bir tıbbî müdahale ile iyileşebilir" görüşünü içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

2. Mahkemece sanık ...'ın görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini temyiz dışı sanıklarla birlikte gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatı yönünden sanığın, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına,