Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16961 K.2023/23660

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesiyle hükmü temyiz etmiş, usulune uygun tebliğe rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi verilmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İstanbul Em. Müd.

Ahlak Kumar Büro Amirliği görevlilerince suç tarihinde saat 02.00 sıralarında sanığın işlettiği Modül Diskotekte yaptıkları aramada içeride dekolte giyimli yabancı uyruklu bayanların bulunduğu, farklı masalarda erkeklerle oturduklarının görüldüğü, gelen görevli polisleri görünce kaçmaya çalıştıkları, alınan ifadeler ve aramada tespitleri ile dekolte giyimli yabancı uyruklu bayanların burada anlaştıkları erkeklerle yakın yerde bulunan otellerde ücret karşılığı cinsel ilişkide bulundukları, ilişkiden sonra tekrar geldiği,

sanığın bu durumu bilerek yakalanan ve ifadeleri alınan yabancı uyruklu kadınlara erkeklerle ücret karşılığı fuhuş yapmalarına yer ve imkan sağladığı iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece olay tespit tutanağı, tutanak mümzi tanık beyanı ve yabancı uyruklu mağdurların tutanak ile örtüşen beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, 10.01.2014 tarihli olay ve yakalama tutanağı, arama kararı, yabancı uyruklu mağdurlar .... ve ...'ın sanığın işlettiği diskotekte kons olarak çalıştıklarına, yedikleri ve içtiklerinin parasının oturdukları masalarda bulunan müşteriler tarafından ödendiğine ve eğer müşterilerle cinsel ilişki konusunda anlaşırlarsa bir otele gidip cinsel ilişkiye girdiklerine ve sonrasında tekrar müşteri bulmak için diskoteğe geri geldiklerine, bu durumdan işyeri sahibinin haberi olduğuna yönelik beyanları, sanığın işyerinin sorumlu müdürü olduğuna ilişkin ikrarı, tutanak mümzi polis memuru M.A.'nın tutanak içeriğini doğrulaması karşısında,

sanığın sorumlu müdür olduğu işyerinde mağdurların fuhuş yapmak için müşteri bulmasına yer sağlamak suretiyle aracılık ettiği, mağdurların konsluk yaparak müşterilerin yiyip içmesini sağladıkları, bu suretle sanığın maddi menfaat temin ettiği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı ve sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eylemlerinde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından, bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR