Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17005 K.2023/24021

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarih, 2013/722 Esas, 2014/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 16.01.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 23.02.2015 tarihinde cinsel taciz, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yeniden incelenmesine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde kavga olduğu ihbarı üzerine olay yerine polislerin intikal ettiği, bahse konu ikametin karşı tarafında bulunan parkta 5-6 kişilik bir grubun oturduğunun görüldüğü, ekiplerin ikamete intikal ettiklerinde bu şahısların da ikametin tam karşısına geçerek olayı izlemeye başladıkları, ekipte görevli polis memurlarının şahısların olay yerinden uzaklaşmalarını söylediklerinde sanığın uzaklaşmayacağını beyan ettiği, sanıktan kimlik ibrazının istendiği,

kimliğini göstermemesi üzerine sanık “Kimse beni ekip otosuna bindiremez.” diyerek ekip otosunun arka kısmına yumruk attığı ve polis memurları mağdurların üzerine yürüdüğü ve muayene için götürüldüğü hastanede mağdurlara “Siz ... mahallesinin ekibisiniz değil mi.

Artık size o mahallede huzur ve rahat yok.” şeklindeki sözlerle tehditte bulunmak suretiyle görevi yaptırmamak için direndiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunması, tutanak ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, mağdurların şikâyetten vazgeçmelerine karşın iddialarını tekrarlamaları ve birbirleriyle uyumlu beyanları, 05.06.2013 tarihli olay tutanağı, tanıklar C.Ç, Y.B. ve F.G.'nin beyanları karşısında, sanığın hakkında adli işlem yürüten polis memuru mağdurları tehdit etmek suretiyle görevlerini yaptırmamak için direndiği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

V. KARAR