Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17060 K.2023/23529

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 26.06.2013 tarihli kararı ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 nci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 ile 62 nci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın 09.09.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 12.02.2014 ile 11.03.2014 tarihlerinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Mahkeme tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına karar verilirken, kasten yaralama suçundan önceki hükümde belirlenen 3 ay 22 gün hapis cezası aynı kanun maddeleri uygulanmasına karşın son kararda 1 ay 7 gün olarak değiştirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, resen tespit edilecek nedenler de dikkate alınarak usul ve esas bakımından kanuna aykırı karar verildiğine, eksik inceleme yapıldığına, hakkında beraat kararı verilmesi aksi taktirde cezaların ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hastaneye gelen sanığın, röntgen teknisyenine sinkaflı sözlerle hakaret edip, "Burayı başınıza yıkacağım, yakacağım." biçimindeki sözlerle tehdit etmesi, kendisini sakinleştirmeye çalışan veri giriş elemanına da sinkaflı sözlerle hakaret edip, yaralamak amacıyla vurmaya çalışması biçimindeki eylemleriyle hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından açılan davada Mahkeme, sanığın cezalandırılmasına yönelik önceki hükme atıf yaparak, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde değişiklik yapmış, diğer suçlardan kurulan hükümleri ise aynen açıklamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi sebebiyle ihbarda bulunulmuş ise de, ihbarda bulunan Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 07.05.2015 ile 12.05.2015 tarihli kararların içeriğinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olması ve bu kararların 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hukukî sonuç doğuran bir hüküm olmaması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükümlerin açıklanamayacağının gözetilmemesi,

2. Kabule göre de

Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR