Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17249 K.2023/26446

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli 2016/44 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ve emniyet kayıtlarıyla sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, internet haber sitesinde, yazmış olduğu yorumda yer verdiği ifadeler ile katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasına ilişkin, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı Yerel Mahkemece kabul olunup, sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan anlatımı, dosyada mevcut internet çıktıları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin, beraat hükmüne dair takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR