Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17261 K.2023/24538

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli 2015/440 Esas, 2016/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Tebliğname'de, hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın atılı suçu işlediğine ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kendisine ait olan ikamette açık balkonu PVC doğrama ile kapatarak odaya dahil etmesi suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun işlediğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı ve üzerine atılı fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin, beraat hükmüne dair takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.