Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17353 K.2023/24754

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin Kararı ile Sanık Hakkında, 1.Tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, 2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın, ziyaretine gelen çocuklarından 15 yaşının üzerinde olanların kimliklerinde fotoğraf olmaması nedeniyle görüştürülmemesine sinirlenerek jandarma personeline ve akabinde koğuşuna alındığında ise infaz koruma memurlarını tehdit etmek suretiyle görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarını işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık tarafından mağdurlara söylendiği kabul edilen tehdit niteliğindeki sözlerin, aynı suç işleme kararı kapsamında gelişen olay bütünlüğü içerisinde, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca tehdit suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR