Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17414 K.2023/24335

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca 10.620,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi sübuta, eksik incelemeye, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, aracını hatalı park etmesi sebebiyle kendisine cezai işlem uygulayan polis memuru olan katılanlara hitaben "Yavşaklar, şerefsizler" dediği, katılan ... D.'nin üzerine araç sürüp her iki katılanı iteklediği ve böylelikle üzerine atılı zincirleme şekilde görevi yaptırmamak için direnme ile kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın temyiz istemi ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın, katılan ... D.'ye yönelik görevi yaptırmamak için direnme eylemini silahtan sayılan araç ile gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

2. Sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda, adli para cezası tercih edilmesine rağmen görevi yaptırmamak için direnme suçunda, hükmedilen hapis cezasının yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına çevrilmemesi suretiyle kararda çelişkiye düşülmesi,

3. Sanığın 13.01.2014 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, aynı Kanun'un 62 nci maddesindeki takdiri indirim uygulanmasını da kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmemesi,

Nedenleriyle kararda hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR